ท่องนอกโลกเสี่ยง เจออวกาศกัดกระดูกพรุน

นักวิทยาศาสตร์ตรวจพบว่ามนุษย์อวกาศที่รอนแรมอยู่กับสถานีอวกาศนานาชาติเป็นเวลาแรมเดือน จะมีกระดูกที่อ่อนแอ และมีหวังจะต้องทรมานกับอาการกระดูกสะโพกหักเอาเมื่อตอนแก่คณะนักวิทยาศาสตร์ อันมีหมอจอยค์ เคแยค ศาสตราจารย์ศัลยกรรมกระดูกและวิศวกรรมชีวเวช มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนียเป็นหัวหน้า ได้ตรวจร่างกายคณะมนุษย์อวกาศจำนวน 13 นาย เมื่อกลับลงมาจากการประจำการอยู่กับสถานีอวกาศนานถึงครึ่งปี พบว่า ความแข็งแรงของกระดูกของพวกเขาเสียลง เฉลี่ยแล้วอย่างน้อยร้อยละ 14 โดยเฉพาะมีอยู่ 3 คนต้องสูญเสียไปมากถึง 1 ใน 3 เป็นเหตุให้กลายเป็นคนกระดูกเปราะ เหมือนกับผู้หญิงสูงอายุที่เป็นโรคกระดูกพรุน
หมอเคแยคยังได้แจ้งว่า "หากไม่ป้องกันอันใด พวกเขาเหล่านี้บางคน จะยิ่งเสี่ยงกับกระดูกเปราะบาง เนื่องจากอายุขัยมากขึ้น เมื่อตอนแก่ตัวลงไปอีกหลายสิบปี"
องค์การอวกาศสหรัฐฯ รู้อยู่แล้วว่า มนุษย์อวกาศที่ต้องกินนอนอยู่ในอวกาศ ทั้งกล้ามเนื้อและกระดูกจะต้องอ่อนแรงลง เนื่องจากต้องอยู่ในสภาวะไร้แรงดึงดูด ไม่เหมือนอยู่บนพื้นโลก ซึ่งร่างกายต้องขืนกับแรงโน้มถ่วงของโลกอยู่ตลอดเวลา

Wat Phrathat Doi Suthep

Wat Phrathat Doi Suthep ดอยสุเทพ est un temple (wat) bouddhiste de la province de Chiang Mai, Thaïlande. Le temple est désigné souvent sous le nom de Doi Suthep bien que ce soit en réalité le nom de la montagne sur laquelle il est localisé. Le temple est situé à 15 kilomètres de la ville de Chiang Mai et est un site sacré pour les Thaïes. Depuis le temple, il y a une vue impressionnante sur la ville de Chiang Mai, Wat Phrathat Doi Suthep demeure toujours une destination très populaire auprès des visiteurs étrangers.

La fondation originale du temple demeure une légende, il y a diverses versions de l’histoire de sa fondation. Le temple aurait été fondé dans 1383 quand le premier chedi a été construit. Depuis des siècles, le temple a pris de l’expansion avec des ajouts extravagants et plusieurs sanctuaires y ont été ajoutés. Une route se rendant au temple a été construite en 1935

Le wat peut être atteint par la route en provenance de Chiang Mai. Du stationnement, à la base du temple, les visiteurs peuvent monter les 309 marches de l’escalier pour atteindre la pagode, il y a aussi possibilité de prendre le funiculaire pour y accéder.
Le chedi original plaqué de cuivre est le secteur le plus sacré du sol du de temple. Sur l'emplacement du site, se trouvent des pagodes, des statues et les cloches du temple. Les aspects du temple sont tirés du bouddhisme et de l’hindouisme. Il y a un modèle du Bouddha d'Émeraude et une statue du dieu hindou Ganesh. Il y a une vue imprenable de la ville de Chiang Mai à partir d’un des cotés du temple

วันพ่อแห่งชาติ

ความเป็นมาของวันพ่อแห่งชาติ

วันพ่อแห่งชาติ ได้จัดให้มีขึ้นครั้งแรก เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2523 โดยคุณหญิงเนื้อทิพย์ เสมรสุต นายกสมาคมผู้อาสาสมัครและช่วยการศึกษาเป็นผู้ริเริ่ม
หลักการและเหตุผลในการจัดตั้งวันพ่อแห่งชาติ โดยที่พ่อเป็นผู้มีพระคุณมีบทบาทสำคัญต่อครอบครัวและ สังคม สมควรที่ผู้เป็นลูกจะเคารพเทิดทูนตอบแทนพระคุณด้วยความกตัญญู และสมควรที่สังคมจะยกย่องให้เกียรติรำลึกถึงผู้เป็นพ่อ จึงถือเอาวันที่ 5 ธันวาคม ของทุกปี ซึ่งเป็นวันเฉลิมพระชนมพรรษาเป็น “วันพ่อแห่งชาติ” ด้วยพระมหากรุณาธิคุณของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวที่ทรงมีต่อพสกนิกรชาวไทยอย่างนานัปการ ทรงเป็นพระราชบิดาของพระราชโอรสและพระราชธิดาทรงรักใคร่และห่วงใยตั้งแต่พระเยาว์จนถึงปัจจุบันรวมทั้งพระวรวงศ์เธอพระองค์เจ้าโสมสวลีพระวรราชาทินัดดามาตุ เรืออากาศเอกวีรยุทธ ดิษยศริน พระสวามีในสมเด็จพระเจ้าลูกเธอเจ้าฟ้าจุฬาลงกรณ์วลัยลักษณ์และพระเจ้าหลาน เธอทุกพระองค์ ต่างซาบซึ้งและปลาบปลื้มในพระมหากรุณาธิคุณอย่างมิรู้ลืม พระองค์ทรงเป็น “พ่อ” ตัวอย่างของปวงชนชาวไทยที่เปี่ยมล้นด้วยพระเมตตากรุณา ทรวงห่วงใยอย่างหาที่เปรียบมิได้ ดังบทร้อยกรองเทิดพระเกียรติว่า
“อันราชาเลี้ยงรักษาซึ่งทวยราษฎร์ ประดุจเป็นปิตุราชอยู่ทุกเมื่อ ควรที่บุตรสุดรักจักจุนเจือ พระคุณนั้นให้อะเคื้อด้วยภักดี
และอีกบทหนึ่งเทิดพระเกียรติว่า
“ทุกบุปผามาลัยคือใจราษฎร์ ภักดีบาทองค์บพิตรเป็นนิจสินพระคือบิดาข้าแผ่นดิน ร่วมร้อยรินมาลัยถวายพระพรลุ 5 ธันวามหาราช

“วันพ่อแห่งชาติ” คือองค์อดิเรกพระเปี่ยมล้นด้วยเมตตาเอื้ออาทร พสกนิกรเป็นสุขทุกคืนวัน”
ซึ่งนอกจากพระองค์จะเป็นพระราชบิดาของพระราชโอรสและพระราชธิดา ทรงทะนุบำรุงพระราชโอรสธิดาด้วยความรัก และทรงอบรมอนุศาสน์ให้ทรงเจริญวัยสมบูรณ์ และทรงบำเพ็ญคุณานุประโยชน์แก่ประเทศชาติและประชาชน เจริญรอยตามเบื้องพระยุคลบาทแล้ว พระองค์ยังทรงพระมหากรุณาทะนุบำรุงจัดทุกข์ผดุงสุขพสกนิกรถ้วนหน้า พระองค์ทรงเป็น “พ่อแห่งชาติ” ที่อาณาประชาราษฎร์เทิดทูนด้วยความจงรักภักดี สำนักในพระมหากรุณาธิคุณ และยึดมั่นในการเจริญรอยตามเบื้องพระยุคลบาทในการทะนุบำรุงชาติบ้านเมืองให้วัฒนาถาวรสืบไป

Neige

La neige est une forme de précipitation, constituée de glace cristallisée et agglomérée en flocons pouvant être ramifiés d'une infinité de façons. Puisque les flocons sont composés de petites particules, ils peuvent avoir aussi bien une structure ouverte et donc légère qu'un aspect plus compact voisin de celui de la grêle. La neige se forme généralement par la condensation de la vapeur d'eau dans les hautes couches de l'atmosphère et tombe ensuite plus ou moins vite à terre selon sa structure.
Les canons à neige produisent de la neige artificielle, en réalité de minuscules grains proches de la neige fondue. Cette technique est utilisée sur les pistes de ski indoor, mais aussi dans les stations de sports d'hiver pour améliorer l'état des pistes.

Glacier

Un glacier est une masse de glace plus ou moins étendue qui se forme par le tassement de couches de neige accumulées. Écrasée sous son propre poids, la neige expulse l'air qu'elle contient, se soude en une masse compacte et se transforme en glace.
Le domaine de plasticité de la glace étant particulièrement étendu, un glacier s'écoule lentement sous l'effet de la gravité le long d'une pente ou par fluage.
« Glacier » est un terme francoprovençal que l'on rencontre dès le XIVe siècle en Valais et qui dérive du bas latin glacia ou du latin classique glacies. À partir du milieu du XVIIIe siècle, en France, on le préfère au terme « glacière » qui était alors utilisé.
Les glaciers représentent 98,5 % des eaux douces de la planète.

ธารน้ำแข็ง

ธารน้ำแข็ง (อังกฤษ: glacier) ธารน้ำแข็งเกิดจากการที่หิมะตกลงมาแล้วสะสมกันจนหนา 45-60 เมตร แล้วเกิดการเคลื่อนตัวลงมาอย่างช้าๆ ซึ่งมักจะเกิดบริเวณที่ลาดชันหรือตามไหล่เขา การเคลื่อนตัวลงมาตามไหล่เขาอย่างช้าๆ ทำให้เกิดการสึกกร่อนลึกลงไปเพราะความหนักของหิมะที่สะสมกันจนเป็นน้ำแข็ง ธารน้ำแข็งทึ่เคลื่อนตัวไปในหุบเขาจะทำให้พื้นดินที่รองรับเกิดร่องลึกและกว้างเพราะโดยความหนักของน้ำแข็งกดทับ ธารน้ำแข็งจะค่อยๆครูดบริเวณที่รองรับจนเกิดหุบเขาตัดขวางรูปตัวยู เมื่อธารน้ำแข็งไหลไปถึงตอนล่างธารน้ำแข็งก็จะค่อยๆแตกออกแล้วก็จะค่อยๆละลายกลายเป็นลำธาร ซึ่งธารน้ำแข็งที่ถูกตัดขาดและแตกออกไหลลงทะเลเราจะเรียกกว่าภูเขาน้ำแข็ง สีของธารน้ำแข็งมักจะมีสีเขียวแกมม่วง หรือ แกมน้ำเงิน

Plastic

Plastic is the general common term for a wide range of synthetic or semisynthetic organic solid materials suitable for the manufacture of industrial products. Plastics are typically polymers of high molecular weight, and may contain other substances to improve performance and/or reduce costs.
The word derives from the Greek πλαστικός (plastikos), "fit for molding", from πλαστός (plastos) "molded" [1] [2]. It refers to their malleability, or plasticity during manufacture, that allows them to be cast, pressed, or extruded into an enormous variety of shapes—such as films, fibers, plates, tubes, bottles, boxes, and much more.
The common word "plastic" should not be confused with the technical adjective "plastic", which is applied to any material which undergoes a permanent change of shape (a "plastic deformation") when strained beyond a certain point. Aluminum, for instance, is "plastic" in this sense, but not "a plastic" in the common sense; while some plastics, in their finished forms, will break before deforming—and therefore are not "plastic" in the technical sense.

Verre

Dans le langage courant, le mot verre sert à désigner un matériau dur, fragile (cassant) et transparent.
Dans le langage scientifique, le mot verre désigne un matériau amorphe (c'est-à-dire non cristallin) présentant le phénomène de transition vitreuse. L’état physique résultant est appelé état vitreux. Le plus souvent, le verre est constitué d’oxyde de silicium (silice SiO2) et de fondants.

แก้ว

แก้ว มีคำจำกัดความหมายถึง วัสดุแข็งที่มีรูปลักษณะอยู่ตัว และเป็นเนื้อเดียว โดยปกติแล้วเกิดจากการเย็นตัวลงอย่างฉับพลันของวัสดุหลอมหนืด ซึ่งทำให้การแข็งตัวนั้นไม่ก่อผลึก ตัวอย่างเช่น น้ำตาลซึ่งหลอมละลายและถูกทำให้แข็งตัวอย่างรวดเร็ว อาจด้วยการหยดลงบนผิวเย็น น้ำตาลที่แข็งตัวนี้จะมีลักษณะเป็นเนื้อเดียว ไม่แสดงให้เห็นถึงลักษณะที่เป็นผลึก ซึ่งสามารถสังเกตได้จากรอยแตกหักซึ่งมีลักษณะละเอียด (conchoidal fracture)
แก้วที่จะกล่าวถึงในบทความนี้ จะหมายถึง เฉพาะแก้วที่ทำจาก ซิลิกา (silica)
เนื้อแก้วบริสุทธิ์นั้น จะโปร่งใส ผิวค่อนข้างแข็ง ยากแก่การกัดกร่อน เฉื่อยต่อปฏิกิริยาทางเคมี และชีวภาพ ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่ทำให้แก้วนั้นมีประโยชน์ใช้งานอย่างกว้างขวาง อย่างไรก็ตามแก้วนั้นถึงแม้จะแข็ง แต่ก็เปราะแตกหักง่าย และมีรอยแตกที่ละเอียดคม คุณสมบัติของแก้วนี้สามารถเปลี่ยนแปลงได้ง่ายด้วยการผสมสารอื่นลงในเนื้อแก้ว หรือการปรับสภาพด้วยการใช้ความร้อน
แก้วโดยทั่วไปนั้นทำจาก ซิลิคอนไดออกไซด์ (SiO2-silicon dioxide) ซึ่งอาจอยู่ในรูปของสารประกอบทางเคมีใน แร่ควอตซ์ (quartz) หรือในรูป polycrystalline ของทราย ซิลิกาบริสุทธิ์ มีจุดหลอมเหลวที่ 2000 °C (3632 °F) เพื่อความสะดวกในกระบวนการผลิต จะมีการผสมสาร 2 ชนิดลงไปด้วย ชนิดแรกคือ โซดาแอช (Soda Ash) ซึ่งมีองค์ประกอบหลักคือ โซเดียมคาร์บอเนต (sodium carbonate-Na2CO3) หรือสารประกอบโปตัสเซียม เช่น โปตัสเซียมคาร์บอเนต เพื่อช่วยให้อุณหภูมิในการหลอมเหลวนั้นต่ำลงอยู่ที่ประมาณ 1000~1500 °C แต่อย่างไรก็ตามสารนี้จะส่งผลข้างเคียงทำให้แก้วนั้นละลายน้ำได้ จึงต้องมีการเติมสารอีกชนิด คือ หินปูน ซึ่งมีองค์ประกอบหลักคือ แคลเซียมคาร์บอเนต(calcium carbonate-CaCO3) (เมื่ออยู่ในเนื้อแก้ว จะกลายเป็นแคลเซียมออกไซด์ ;calcium oxide-CaO) เพื่อทำให้แก้วนั้นไม่ละลายน้ำ
องค์ประกอบของแก้วที่ใช้ทำภาชนะใช้งานโดยทั่วไป เช่น แก้วน้ำ หรือกระจกใส จะมีองค์ประกอบแต่ละตัวโดยประมาณดังนี้ SiO2 70% Na2O 15% CaO 8% และองค์ประกอบอื่น ๆ อีกเล็กน้อย เช่น MgO, Al2O3, K2O เป็นต้น
อาจมีแก้วพิเศษชนิดอื่น ซึ่งเกิดจากการเติมวัตถุดิบอื่น ๆ ลงไป เพื่อช่วยปรับคุณสมบัติของแก้ว เช่น
เติมตะกั่ว (จากวัตถุดิบเช่น ลิธาจ;Litharge) และกลายเป็น PbO ในเนื้อแก้ว เพื่อให้แก้วหนักขึ้น เนื้อแก้วหยุ่นเหนียวและแวววาว ซึ่งเรียกโดยทั่วไปว่าแก้วคริสตัล
เติมแบเรียมและสังกะสี (BaO,ZnO) เพื่อช่วยทำให้แก้วมีลักษณะคล้ายแก้วคริสตัลโดยไม่ใช้ตะกั่วเป็นต้น

Blue

Blue is a colour, the perception of which is evoked by light having a spectrum dominated by energy with a wavelength of roughly 440–490 nm. It is considered one of the additive primary colours. On the HSV Colour Wheel, the complement of blue is yellow; that is, a colour corresponding to an equal mixture of red and green light. On a colour wheel based on traditional colour theory (RYB), the complementary colour to blue is considered to be orange (based on the Munsell colour wheel).[2] The English language commonly uses "blue" to refer to any colour from navy blue to cyan. The word itself is derived from the Old French word bleu.